۳۵ سال فراق= یک عمر!

حسن شکیب زاده: خیلی راحت می‌گوییم، ۳۵ سال، یعنی یک عمر! آن هم عمر من و تویی که بدون دغدغه‌های صبوری و فراق و در روزمره‌گی‌های رایج، می‌گذرانیم و می‌گذریم. غافل از برخی آدم‌های دوروبرمان که اگر صبوری و ایثارشان نبود، هر روز که نه، هر دقیقه و ثانیه‌های عمرمان، ۳۵ سال می‌گذشت! این پدر و مادر صبور، فقط یکی از هزاران ماندگان دفاع قهرمانانه‌ی این ملت‌اند که سال گذشته در انتظار فرزند مفقودالاثرشان بودند که طی ۳۱ سال هیچ خبری از او برایشان نیاورده بودند. روزهایی که هنوز هم باور داشتند شاید روزی بیاید و صدای زنگ خانه را به صدا درآورد. خانه که چه بگویم؟ مگر می‌شود که دو فرزند رشیدت برای به نمایش گذاشتن استقامت و پایداری ملتی به مبارزه با دشمنان سرزمین و دین‌شان بروند و سال‌ها نیایند و نباشند. و آن خانه، خانه باشد؟
ارسال شده توسط میزبان | متن کامل