کارگران؛ثروت سارانِ بی بهره/ ۲۰۰ هزار تومان برای یک ماه تمام

به یکی از میدان های محل تجمع کارگران آمده ام، ساعت نزدیک به ۱۱ ظهر است و نا امیدی تقریبا در چهره بیشتر کارگران دیده می شود، چون می دانند حتی اگر کسی به سراغشان بیاید در عمل نیمی از روز را از دست داده اند و دستمزدشان نصف خواهد شد. با این حال به جز موارد اندکی که تنها نشسته اند، بیشترشان در جمع های چندتایی با هم مشغول به صحبت هستند و منتظر کارفرمایی که از راه برسد،انتخابشان کند و با خود ببرد. نزدیکشان می شوم و وقتی می شنوند خبرنگارم، بر عکس بقیه، به جای دور شدن نزدیکم می آیند و به هم مجال حرف زدن نمی دهند. فکر می کنند من رابط استانداری هستم و یا از صدا و سیما آمده ام و قرار است هرچه بگویند مستقیما منتقل کنم. پس از آرامش نسبی که حاکم می شود رو به جمع می پرسم: چقدر از حق و حقوق قانونی خودتان مطلع هستید؟چیزی درباره امنیت شغلی می دانید؟ یکی از کارگران به نام ع. لطفی فورا جواب داد: ما کارگرِ میدانیم، حق و حقوقی نداریم! کار را انجام می دهیم و بر می گردیم. مثلا اگر خالی کردن بار باشد یا تمیز کردنِ جایی؛ دیگر هیچ حقی نداریم و اگر حتی آسیب ببینیم چیزی به ما نمی دهند باید از خودمان هزینه کنیم. امنیت شغلی؟ چنین چیزی اصلا وجود ندارد، همه ما که اینجا هستیم شاید در ماه ۵ بار یا ۵ روز کار پیدا کنیم و انجام بدهیم. اگر کسی خیلی زرنگ و خوش شانس باشد شاید در ماه نزدیک به ۶۰۰ هزار تومان
ارسال شده توسط Narration | متن کامل